Group date... for a change.

Better late than never nga daw dba? Kaya eto, late na...

Masyadong trending ang salitang "Valentines" nitong nakaraang araw. (pagbigyan na natin, once a year lng naman eh). Take note, HINDI PO AKO BITTER!!!! Paano ako magiging bitter, EH ANG SARAP SARAP KO!!! BWAHAHAHAHA...

Moving forward, may mga taong ayaw makisabay sa mismong araw ng Vday. Super dami nga kasi ng tao. Saka ang corni. ahahaha... Sa office nga lang eh, ang corni ng idea nilang magsuot ng RED nung Vday. Eh no choice naman kasi super required daw kasi may client. Kaya ayun, muntanga lang kaming lahat sa office, pulang-pula! Itago nalang sa jacket kong color blue. #pasaway eh.

Moving forward uli, dahil wala naman akong ka-Vday, edi mag-Group date na lang. Sino ba kasi may sabing Vday is for lovers lang at sasapakin ko? hehehe... 

February 11, 2011.




We have this annual tradition with my college friends. Group date kami lagi as part of our reunion kasi super busy. It started 2nd year college ata kami hanggang sa ngayon ay buhay pa din ang celebration namin na ganito. Parang christmas lang, may exchange chocolates kami. 

After ng shift ko sa work, as usual, walang tulog, derecho na sa MOA. Petiks sa loob ng bus habang traffic. Nakakaidilip ako in that way.. Advantage sakin yun kesa mag-MRT ako. Siksikan na, di mo pa feel aircon, nakatayo pa! Eh sa bus, petiks lang... ok lang late sa usapan, pa-VIP eh. hehehe.

We've decided na sa MOA gawin ang Valentine date ng barkada. First day din ng Pyrolympics/Pyromusical sa MOA kaya super dami ng tao. Super saya din. Kasi 1st time namin manuod ng pyromusical together. Syempre, di namin papalampasin ang MOA's Eye... 

Wala naman ibang nangyari nung araw yun kundi, kwentuhan, asaran, tawanan, dinner at daldalan... Hanggang sa abutin kami ng 1am sa MOA at mga 2:30am na ako nakauwi sa bahay... 

Halo-halong larawan ng buhay...

Wala naman akong mabigat na problema sa ngayon. Happy go lucky nga daw ako eh. Kung anjan si problema, wala lang.... tatawa lang ako... Kakain... Matutulog.... Tapos, wala na. Deadma kumbaga. Ayoko din kasing may iniisip na problema at ayoko din gumagawa ng sariling problema.

Nung Sunday, may nagtext sa akin. Inaya nya ako sa MOA at sya daw ang taya. Nagulat ako kasi nag-volunteer sya na sya daw ang taya, eh usually, ako lagi ang taya... Bibihira ang taong nanlilibre sa akin, kaya natuwa naman ako nung inivite nya ako... The last time kasi kaming magkita 2 years ago, ako ang naging taya nun. Hindi ko naman inakala na maaalala pa nya yun at eto, para makabawi, sya na nagkusa. Pumayag ako, dahil ako pa, gagala na naman ako. hehehe...

First time kong makarating sa seaside MOA. Pag nagpupunta kasi kami dati dun ng ilang friends ko, hindi kami nagagawi dun. Sa loob lang kami ng mall, doing usuall shopping at dining. Lalo na kapag marami kami, ung iba ang tatamad maglakad-lakad, kaya no choice mag-stay sa loob ng mall at magtititigan.

Habang naghihintay sa kasama ko at nagwa-wifi sa labas, dumating ung mga nag street dancing at syempre nanood ako ng program nila. Aliw naman silang panoorin, maganda kasi native kung native ang dance number nila. Hanggang sa matapos sila at balik wifi uli ang drama ko. hehehe...

alin ang naiba?

si ate, nakatingin sakin! ahaha wag ko daw syang kunan ng pic

Napalingon ako sa gitna nang may madaming tao ang nag-uumpukan. sigaw sila ng sigaw ng "Ang cute naman!!" "ang cute naman".

Ang buong akala ko, ako ang sinasabihan nila ng cute. ahahaha. Lumapit ako at pinairal ang pagiging chismoso ko at nakita ko ang dalawa kong stuff toys na nabuhay at naglalalakad sa daanan. Ang cute nga nila!

Mababait naman ung dalawang stuff toys ko. Madaming humahawak sa kanila at nagpapapicture, kaya nakigaya na din ako. Gusto kong iuwi pero hindi pwede. hehehe... At hanggang sa umuwi kami ng gabing-gabi na, marami pa din stuff toys na nagkalat. Karamihan chow-chow. siguro it's Chow-Chow day! ahahaha

Nung bandang palubog na ang araw, dumating na din ang hinihintay ko - sya. Nagpunta na kami sa seaside at doon at tumambay at moment ng konti habang hinihintay ang sunset. Mejo cloudy nung araw na yun at syempre feeling DSLR naman ang hawak kong camera phone. At after nun, dun na nya inubos ang pera nya kasi gutom na gutom ako! ahahaha... Libre eh. Kasalanan nya, inivite nya ako. ahahaha...

Ang sarap pagmasdan ng sunset. Nakakawala talaga ng kung ano-anong problema kahit sandali lamang ito. Pero kung sakaling may problema man ang isang tao, sana hindi magtapos un sa simpleng sunset lang. Kinabukasan ay may sunrise at sana sa sunrise na yun ng kanyang buhay, nawa'y mas maging matatag pa silang lahat....